Cacao kwam in mijn leven in een periode waarin alles tegelijk veel was: twee jonge kinderen, een overspannen lijf en een partner met NAH. Ik deed wat ik altijd deed; doorgaan, volhouden, zorgen voor iedereen, maar van binnen stond ik continu aan en voelde ik me leeg.

Toen ik voor het eerst cacao dronk, merkte ik iets wat ik niet had verwacht. Het was geen groot moment of magische ervaring, maar ik voelde hoe mijn lichaam zachter werd, hoe mijn adem rustiger werd en hoe er even ruimte kwam in mijn hoofd en mijn hart. Alsof mijn systeem een seintje kreeg dat het veilig was om te ontspannen.

Elke kop cacao werd een klein moment voor mezelf in een druk leven. Niet iets waar ik bewust naar zocht, maar iets wat op mijn pad kwam en waarvan ik meteen voelde: dit doet mij goed. Niet alleen mentaal, maar ook fysiek.

De voedingsstoffen, de warmte, die lichte vrolijkheid die het in me opriep; het gaf me precies wat ik toen nodig had om weer te kunnen voelen en een beetje te landen.

Vandaag drink ik cacao dagelijks en we doen het ook samen als gezin, in onze eigen kleine wekelijkse rituelen. Gewoon even samen zitten, vertragen, praten, lachen en echt aanwezig zijn met elkaar.

Cacao is voor mij geen trend of iets spiritueels om “te doen”. Het is een metgezel geworden in mijn leven. Een zachte kracht die me heeft geholpen terug te keren naar mezelf en die ik nu met heel mijn hart met jou wil delen.

Wil je weten hoe cacao mijn leven veranderde en waarom ik haar nu met zoveel liefde met jou deel?